Atrium

Atrium to panel do prowadzenia hotelu: makieta pięter z żywymi statusami pokoi, rezerwacje, housekeeping, usterki, restauracja, magazyn, grafik i raporty. Hotel płaci za niego w panelu klienta VulCode, więc to stamtąd musi przyjść informacja, na jakim planie jest hotel i czy nie został zawieszony.

Do tego służy wewnętrzne API: wąski kanał usługa-usługa, którego klient nie widzi i którego nie da się otworzyć przez pomyłkę.

Hotel jest na planie free albo pro. Planu nie da się ustawić z panelu hotelu, bo żadna trasa dostępna dla klienta go nie zapisuje. Należy do panelu klienta VulCode i tylko stamtąd przychodzi.

Panel klienta VulCode prowadzi abonament hotelu trzema wywołaniami: odczytem stanu, ustawieniem planu i zawieszeniem.

Płatny plan zawsze niesie datę końca opłaconego okresu, a ustawienie planu free ją czyści. Oba zapisy trafiają do dziennika działań hotelu pod nazwą VulCode, więc właściciel widzi, skąd przyszła zmiana planu.

Data końca opłaconego okresu wystarcza: gdy minie, hotel przy najbliższym zapytaniu jest obsługiwany jak na planie free. Wygasła subskrypcja nie potrzebuje żadnego zadania w tle, które mogłoby nie ruszyć.

Mniejszy plan niczego nie usuwa. Hotel, który ma więcej pokoi albo osób w zespole, niż pozwala jego plan, zachowuje wszystko, co ma, i tylko nie może dodać więcej.

Zawieszenie to decyzja operatora, zapisana osobno od wszystkiego, co kontroluje klient. Zawieszony hotel zostaje w pełni do odczytu, razem z eksportem danych, a każdy zapis dostaje odpowiedź 402. Hotel nie traci żadnych danych, a po opłaceniu wraca do pracy od razu.

API chroni wspólny sekret przekazywany w nagłówku X-Service-Token i porównywany z sekretem ustawionym na serwerze. Jeśli sekretu brak, całe API odpowiada 503, zamiast przyjmować wywołania bez uwierzytelnienia. Brak konfiguracji kończy się zamkniętymi drzwiami, a nie otwartymi.