Plazer

Plazer to szyfrowany komunikator dla społeczności: serwery z kanałami, wiadomości prywatne i rozmowy głosowe, z treścią szyfrowaną end-to-end. Społeczność, która się do niego przenosi, nie przychodzi z pustymi rękami. Ma boty od zgłoszeń i ankiet, webhooki z repozytorium, sklepu i monitoringu oraz reguły, które witają nowych i rozdają role.

Wszystko to działa w Plazerze także tam, gdzie rozmowa jest szyfrowana. To był rdzeń zadania: integracja nie może być tylnymi drzwiami do treści, której serwer z założenia nie zna.

W kanale szyfrowanym end-to-end serwer nie zna treści. Żeby bot mógł ją przeczytać, musi być w rozmowie tak samo jak ludzie, z własnymi kluczami i na liście tych, którzy je mają.

Po wpisaniu ukośnika pojawia się lista komend z opisem, a po wybraniu jednej aplikacja podpowiada, co wpisać w każdym polu: datę, kanał, osobę albo zwykły tekst. Bot dostaje rolę jak każdy członek serwera, widzi tylko te kanały i robi tylko to, na co pozwalają jego uprawnienia, które zmienia się w każdej chwili w ustawieniach serwera. Komend używa się na kanałach, w wątkach i w rozmowie prywatnej z botem.

Webhook to adres, pod który inne serwisy wysyłają wiadomości. Sklep, repozytorium kodu albo monitoring wysyła krótką wiadomość, a Plazer wrzuca ją na wybrany kanał, także szyfrowany, albo prosto do wiadomości prywatnych. Nie trzeba pisać bota ani stawiać serwera: wystarczy skopiować adres i wkleić go w ustawieniach serwisu.

Webhooki przyjmują popularny format wiadomości i embedów, więc istniejącą integrację przepina się, zmieniając tylko adres. Adres tworzy się i usuwa w ustawieniach kanału, a kto go nie zna, nic przez niego nie wyśle.

Większość rzeczy, do których serwery dokładają boty, to proste reguły "kiedy X, zrób Y". W Plazerze składa się je z gotowych klocków w osobnej zakładce ustawień serwera, obok ról, kanałów i moderacji, a każdą regułę włącza i wyłącza jeden przełącznik.

Serwer ma też własną ekonomię i poziomy z panelem administratora: walutę z nazwą i ikoną, aktywności liczone do poziomu, krzywą poziomów i nagrody na progach. Embedy i formularze składa w edytorze każdy członek serwera, nie tylko bot, więc zapisy, rekrutacje i ankiety z otwartymi odpowiedziami robi się bez żadnej integracji.

Konta GitHub, Steam, Spotify i innych usług podpina się do profilu, żeby inni od razu widzieli, gdzie Cię znaleźć. Autoryzowane aplikacje widać i odłącza się w ustawieniach konta.

Most łączy kanał w Plazerze z rozmową w innym komunikatorze i przenosi wiadomości w obie strony. Społeczność nie musi przeprowadzać się w jeden dzień, a ci, którzy jeszcze zostali po drugiej stronie, dalej są w rozmowie.

Gdy gotowe klocki nie wystarczają, pisze się własnego bota: z tokenem, zapytaniami do API, bramką zdarzeń, rejestracją własnych komend i webhookami do wiadomości z zewnętrznych serwisów. Kod Plazera jest otwarty, więc każdą odpowiedź serwera da się sprawdzić u źródła.